Table of Content
วันนี้เปิดเทอมวันแรก (หลังจากหยุดโควิดมาสองปีกว่า)
Table of Content
วันนี้เปิดเทอมวันแรก (หลังจากหยุดโควิดมาสองปีกว่า)
- ต่อคิวอาบน้ำกับรูมเมท
- เป็นพนักงานกดลิฟท์เพราะตัวเองอยู่ชั้น 16 (จากหอ 17 ชั้น)
- โรงอาหารหอใน ตอนเช้า ก่อนเจ็ดโมง คนเยอะมาก ปกติลงมาตอนเวลานี้ร้านข้าวยังไม่ขายให้ด้วยซ้ำเพราะยังทำไม่เสร็จ (ไม่ชิน)
- ชุดนิสิต ชุดนิสิตเต็มไปหมดเลยยยย (เราเคยมีโมเมนต์นั้นด้วยเหรอวะลืมไปแล้ว)
- รถป๊อปเปลี่ยนสาย กุต้องไปขึ้นที่หน้าสำนักทะเบียน แต่ดูจากจำนวนคนเลยตัดสินใจเดินไปแทน ตัวชุ่มเหงื่อและชุ่มฝน
- ตื่นเต้น เจอหน้าน้องปีหนึ่งโคตรสดใส อีเหี้ย ว่าแล้วมองขอบตาตัวเองอยากกลับไปแบบนั้นบ้าง TT
- อาจารย์เหมือนไม่ได้สอนออนไซต์มานาน เลือกห้องได้ขนาดถูกกับขนาดคลาสเรียนมาก
- ค้นพบว่ารู้จักเพื่อนในภาคหลายคน แต่ก็ยังมีอีกล้านคนที่ยังไม่รู้จัก เหมือนไปเป็นน้องปีหนึ่งที่เดินไปถามทุกคนว่าชื่อไรอ่ะ (ทั้ง ๆ ที่อยู่ปีสี่กันหมดแล้ว)
- ลืมไปแล้วว่ามีรับน้อง
- โรงอาหารวิศวะกลายเป็นคนทานช่วงตรุษจีน คนแน่นเหี้ย ๆ คือความจริงมันก็แน่นแบบนี้มาตั้งแต่ก่อนโควิดละแหละ แต่เข้าใจว่าน้องปีหนึ่ง (น่าจะ) ไม่รู้ว่ามีที่ไหนที่ไปกินได้อีกบ้าง
- เลยไปกินที่คณะอักษร และก็ค้นพบว่าทุกคนยังงง ๆ แม่บ้านทำงานกันไม่ทัน ส่วนร้านข้าวก็เตรียมอาหารมาน้อยเกินไป (ราดแกง)
- ขากลับ ที่ตลกคือด้วยความเคยชินก็นั่งสายสอง สรุปคือต้องไปลงที่ข้างสหเวชเพราะถนนหลังหอในยังซ่อมไม่เสร็จ
- เรื่องอื่นไม่รู้เพราะกุกลับมาทำความสะอาดห้องก่อนวันนี้ คนเยอะไม่ไหวแล้วววว
สรุป ทุกคนยังปรับตัวไม่ทัน ไม่มีใครตั้งตัวสำหรับวันนี้
สุดท้าย ค้นพบว่าไม่ว่าจะเรียนออนไลน์หรือออนไซต์ กุก็หลับและไม่ตั้งใจเรียนอยู่ดี ขอบพระคุณ