Table of Content
บ่นเรื่องซักผ้า
Table of Content
ตอนเลือกหออ่ะ เลือกเพราะว่ามีเครื่องซักกับเครื่องอบ
แต่เครื่องอบดันเสีย (แต่เจ้าของหอบอกใช้ได้ นี่ ขก. เถียงกะนางละ 555) ส่วนเครื่องซักอ่ะ สกปรกมาก แบบเกินเยียวยา
ตอนแรกก็คิดว่าพอโอเค ก็ซัก ซักเสร็จก็ตากในห้องละเปิดเครื่องดูดความชื้นเอา สุดท้ายเสื้ออับ อับแบบ ซักซ้ำหลายรอบก็ยังไม่หาย นี่ก็ทนไปสองเดือน สุดท้ายทนไม่ไหวละ กูก็ลูกพระยานาหมื่น จะมาใส่เสื้อซักไม่หอมได้ยังไง
อาทิตย์ที่แล้วนี่ก็ตัดสินใจแบกเสื้อผ้าใส่ถุงอีเกียละปั่นจักรยานมาร้านซักเลยค่ะ โชคที่มีร้านซักใกล้ ๆ ปั่นจักรยานห้านาทีถึง ละสภาพตอนมาคือสู้ชีวิตมาก เพราะตะกร้าจักรยานคือเล็กเท่าจิ๋มมด แต่ณัฐชนนมันเกิดมาสู้อยู่แล้วค่ะ แบกเสื้อผ้าเจ็ดโลขี่จักรยานมามันจะยากอะไร
ละร้านนี้ซักรอบนึงแม่งแพงชิบหาย ซักน้ำถังขนาดกลาง 90 ntd อบผ้า 5 นาทีจ่าย 10 ntd นี่ก็แบบ เออ ชั่งแม่ง ใช้เงินแก้ปัญหาละ สุดท้ายผ้าออกมาหอม หอมแบบ เหมือนออกมาจากทุ่งลาเวนเดอร์ เหมือนกลับบ้านที่ไทยละฝากม้าซักผ้า 555 จบค่ะ ยอมละ ขอให้ร้านนี้เจริญรุ่งเรืองและไม่เจ๊งก่อนกูเรียนจบค่ะ กราบตีน
(中文版)
我選宿舍的時候，就是因為有洗衣機和烘乾機。
結果烘乾機壞了（但房東說能用，我懶得跟她爭論了哈哈哈）。洗衣機也髒得要命。一開始覺得還行，就洗了洗，在房間裡晾乾因為我有非常大的除濕機。結果衣服霉味太重，洗了好幾次都沒用。我忍了兩個月，終於忍無可忍了。上週，我決定把衣服裝進IKEA的袋子裡，騎腳踏車去洗衣店。還好附近就有一家洗衣店，騎腳踏車五分鐘就到了。路上有點掙扎，因為我的腳踏車上的籃子跟螞蟻的機掰一樣大。騎著腳踏車也帶著七公斤的衣服，沒有那麼難吧（哭）
而且這家店的洗衣費貴得嚇人。中型洗要90台幣，五分鐘的烘乾時間要10元台幣。我當時就想：「算了，我花錢把問題解決了就好。」 終於，洗好的衣服聞起來香噴噴的，就像剛從薰衣草田裡的一樣。感覺就像回泰國老家把衣服給媽媽洗哈哈哈。 希望這家店生意興隆，別在我畢業前倒閉。我向它致敬🙏