Table of Content
สามเรื่องที่คล้ายกัน
Table of Content
อยู่ ๆ ดี ๆ ก็คิดถึงเรื่องในชีวิตที่คล้าย ๆ กันสามเรื่อง
เรื่องแรก ตอนปีสาม ในค่าย FE (ค่ายสอนน้อง ม.ปลายที่คณะ) อยู่ ๆ ดี ๆ ก็ถูกโยนหน้าที่ให้ไปทำฝ่ายพยาบาล ไอ้เราก็ฝึกงานอยู่ (แบบ wfh) ก็คิดว่าแค่เผ้ากล่องปฐมพยาบาลที่คณะ เฝ้าไปทำงานตัวเองไปก็คงไม่ยุ่งมาก ปรากฏว่าตอนเย็นมีน้องม.ปลายที่ค่ายโดนแมวข่วน ข่วนแค่ที่นิ้วนาง รอยข่วนยาวแค่ครึ่ง ซม. เลือดไม่ออก แต่ก็เห็นว่าแอบมีจุดสีแดง ตอนแรกก็บอกน้องไปว่าไม่เป็นไรหรอก แค่ทายาเบตาดีนที่แผลนิดหน่อยก็พอแล้ว ผ่านไปจากที่รู้เหตุการณ์ประมาณสองนาที สมองส่วนลึกก็ฉุกคิดได้ว่าแมวข่วนเท่ากับพิษสุนัขบ้า จากเดิมที่เฮฮากันกลายเป็นว่าต้องรีบพาน้องไป รพ.จุฬา ตอนนั้นเลย กว่าจะเฝ้าน้องเสร็จก็ปาไปสองทุ่ม แถมน้องต้องกลับมาฉีดวัคซีนด้วยตัวเองอีกประมาณ 4 รอบ ค่ายต้องจ่ายไป 2500 บาท (จำตัวเลขเป๊ะ ๆ ไม่ได้)
เรื่องที่สอง ค่ายเดียวกัน หน้าที่เดียวกัน น้องมาบอกว่าปวดประจำเดือน แต่ในกล่องปฐมพยาบาลไม่มียาแก้ปวดประจำเดือน ด้วยความที่ตัวเองก็ไม่รู้เรื่องยามาก ก็อุตส่าห์ถ่อไปซื้อยาที่จามจุรีสแควร์มาให้น้องกิน ตอนหลังมาถามแม่ตัวเองที่เป็นเภสัชเลยเพิ่งรู้ว่าตัวเองควรให้น้องกินแค่พารา ยาแก้ปวดประจำเดือนเป็นยาอันตราย ถ้าเกิดน้องแพ้ยาอะไรขึ้นมาเราจะรับผิดชอบไม่ไหว
เรื่องที่สาม เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสามวันก่อน ล้างห้องน้ำที่หอตัวเอง (ตอนนี้อยู่หอนอก) ล้างเสร็จไปกินข้าวแล้วกลับมาหอ จะใช้ฝักบัว ปรากฏว่ารู้สึกโดนไฟดูดนิดหน่อย เลยรีบไปปิดเครื่องทำน้ำอุ่น (ที่ไต้หวันจะเป็นหม้อใหญ่ ๆ ตั้งอยู่บนพื้น) ตอนแรกคิดว่าจะเรียกช่างมาดูพรุ่งนี้เช้า ฉุกคิดได้อีกรอบในเวลาแค่ประมาณสองนาทีว่าอันตรายถึงตาย ละที่หอก็มีคนอยู่ใช้ร่วมกันตั้งสี่คน เลยตัดสินใจเรียกช่างมาซ่อมเลยตอนเที่ยงคืน โชคดีที่ตอนนั้นเจ้าของหอยังไม่นอนเลยแจ้งราคาไปก่อน สรุปช่างมาถึงตอนตีหนึ่ง เจอว่าสายดินของเครื่องทำน้ำอุ่นที่ควรจะต่อเข้าสายดินของบ้าน ช่างที่มาติดตั้งดันไปผูกไว้โง่ ๆ กับท่อเหล็กของอ่างล้างหน้า ช่างก็ต่อสายดินให้ใหม่ เบ็ดเสร็จจ่ายไป 3300 บาท (แพงเหมือนมาปล้น) ไปหักกับค่าหอของเดือนหน้า
จบสามเรื่อง