Table of Content
สรุปมหากาพย์เครื่องทำน้ำอุ่น
Table of Content
ปีที่แล้ว เดือนธันวา ในคืนวันหนึ่ง จะอาบน้ำตอนเที่ยงคืน จับฝักบัวที่เป็นเหล็ก ไฟช็อตอ่อน ๆ
ตอนแรกกะว่าจะเรียกช่างมาดูอีกวันตอนเช้า แต่คิดในใจ เออ เสี่ยงตายเนอะ ถ้ารูมเมทไปเยี่ยวแล้วโดนไฟช็อตตายน่าจะไม่โอ
เลยเรียกช่างมาเลยตอนเที่ยงคืน โชคดีที่วันนั้นเพื่อนคนไต้หวันมานอนด้วย เลยให้นางช่วยโทรหาช่าง พอโทรหาช่างเสร็จก็โทรหาเจ้าของหาต่อ ถามว่าราคาซ่อมเท่านี้โอเคไหม เจ้าของหอก็ดีมาก รับโทรศัพท์ตอนเที่ยงคืน นางก็บอกว่าโอเค
สรุปช่างมาตอนตีหนึ่งกว่า สรุปช่างที่มาติดตั้งให้ตอนแรกเอาสายดินไปพันรอบท่อเหล็กของอ่างล้างหน้าแบบโง่ ๆ เลย (เออ ใช่ค่ะ กูไม่ตายได้ไงวะ 555) ช่างก็เลยเอาสายนั้นไปต่อกับสายดินในปลั๊กข้างในห้องน้ำแทน ซ่อมแบบเออกูก็ซ่อมเองได้อ่ะแค่กูไม่มีเครื่องมือ 555 สรุปคืนนั้นจ่ายไป 3000 มาเหมือนมาปล้น ฉันก็สำรองจ่ายไปก่อน
สรุปส่งท้ายช่างบอกว่าเครื่องทำน้ำอุ่นตัวนี้เก่ามากละนะ (ตั้งแต่ปี 2002) ถ้าเจ้าของหอเปลี่ยนได้ก็เปลี่ยนเถอะ ฉันก็เออ แต่เรื่องนี้ตอนนั้นฉันคงลืมบอกเจ้าของหอ 555 จบยกหนึ่ง
ยกสอง วันนี้ ตื่นสาย กะว่าจะอาบน้ำละรีบไปทำงานต่อ จะอาบน้ำ อ่าว น้ำเย็น เย็นมาก ก็งงว่าเกิดอะไรขึ้น สรุปคือตัว breaker ของเครื่องทำน้ำอุ่นตัวที่เป็น safety breaker มันตัด เราก็เลยลองดันกลับไป ปรากฏว่า breaker อีกตัวที่เป็นตัวหลักเกิดสับปิดอัตโนมัติ (เครื่องทำน้ำอุ่นในห้องน้ำมี breaker สองตัว) อ่ะกูก็ เออ พระเจ้าเล่นกูละ อีสัส
ก็ไลน์ไปถามเจ้าของหอใหม่ว่า เออ มีปัญหาอีกแล้วนะเครื่องทำน้ำอุ่นเนี่ย นางก็บอกว่า เออ โทรเรียกช่างเองได้เลยนะ ละก็ฝากถามด้วยว่าทำไมถึงพังอีกแล้ว 555 เออ กูก็อ่ะ เรียกช่าง แต่กูจำไม่ได้ไงว่าช่างครั้งที่แล้วกูเรียกมาจากไหน 5555555555 กูก็เรียกเจ้าใหม่ แม่ง อีสัส คราวนี้กูต้องเรียกเองละไง ละพวกศัพท์ช่าง กูก็ไม่รู้ภาษาจีน 55555555555 กูก็อ่ะ ใจสู้ โทรหาช่าง ช่างก็ถามอาการว่า เอ๊ะ พังยังไงนะครับ ละเสียงช่างแม่งเสียงชายแท้ดุ ๆ อ่ะ อีสัส กูก็กะเทยใจบาง แต่เราต้องสู้ค่ะ เพราะรูมเมทอีกคนเป็นคนเมกา พูดจีนบ่ได้ อีกคนก็กลับบ้าน กูก็ต้องสู้ ต้องทำให้ได้ ชั้นก็บอกไป บลา ๆ ๆ
สุดท้ายช่างก็ถามต่อว่า เออ ที่อยู่ที่ไหน ฉันก็บอกว่า 浦城街 อ่ะ ปัญหาละ อีสัส ถนนเส้นไหน ละตัว 浦 อ่ะ กูเจอแค่ครั้งเดียวในชีวิตก็อีชื่อถนนเส้นนี้เนี่ยแหละ ละกูจะบอกว่า 浦 ไหนว่า อีภาษามึงก็คำพ้องเสียงเยอะเหลือเกิน อีห่า ฉันเลยบอกไปว่า 浦城街 ที่อยู่ใกล้ ๆ มหาวิทยาลัยซือต้าอ่ะ เออ มุงมาให้ถูกละกัน 5555555555555 สรุป นางก็มาถูก ในเวลาบ่ายโมงกว่า ๆ ในขณะที่ฉันนอนซม นั่งร้องไห้ อีสัส ทำไมกูเลือกหอได้จัญไรขนาดนี้ 555
ช่างก็มาตอนบ่ายโมง ฉันระหว่างรอช่างก็เคลียร์ห้อง ทำงานบ้าน ทำความสะอาดอะไรรอ สรุปสุดท้ายช่างมาบอกฉันว่า คอยล์ที่ทำความร้อนข้างในพัง ต้องเปลี่ยน ราคาประมาณ 8500 นะ โอ้ อีสัส ฉันก็ให้ช่างคุยกับเจ้าของหอตรง ๆ ไปเลยจ้ะ สรุปเจ้าของหอก็ช็อค อีเหี้ย ขอต่อราคาด้วย 55555555555555 สรุปสุดท้ายต่อได้ เหลือ 8000 จบ ช่างก็บอกว่าเดี๋ยวมา เดี๋ยวขอกลับไปเอาอะไหล่ที่ร้านแปป ฉันก็ อ่ะ เจ้าของหอบอกว่าให้สำรองจ่ายไปก่อนอีกแล้ว 555555555555 กรี้ด กูจะกรี้ด 555 โอเค กูขอพักใจแปป เหนื่อย เสร็จแล้วก็ไปถอนเงินที่ตู้ แล้วก็จะไปซื้อข้าวกลับมากิน ปรากฏว่าช่างกลับมาก่อน อีสัส ข้าวกูก็ยังไม่ได้กิน หิว อีเหี้ย กลับไปเปิดบ้านให้ช่างอีกรอบ
ช่างก็ซ่อมไปซ่อมมา สุดท้ายบอกว่า เออ ซ่อมไม่ได้นะ ต้องเปลี่ยนทั้งเครื่อง กูก็ อ่ะ โทรหาเจ้าของหออีกรอบ เจ้าของหอก็คุยอะไรกับช่างไป สุดท้ายช่างบอกว่า ร้านอั๊วมีขายเครื่องทำน้ำอุ่นยี่ห้อเดียวนะ ใช้อึดใช้ทน แต่ราคา 28000 ฝากบอกเจ้าของหอด้วยละกัน ฉันก็พยักหน้า หงึก ๆ ละก็บอกรูมเมทที่เป็นคนอเมริกาว่า เออ เครื่องทำน้ำอุ่นเสียนะ ต้องเปลี่ยนทั้งเครื่อง นางก็บอกว่ารู้ตั้งแต่ตอนเช้าแล้วแต่ตอนนั้นยอมอาบน้ำเย็น กรี้ด ละทำไมมุงไม่บอกกรู!!! แต่ไม่เป็นไร นางบอกว่าสุดสัปดาห์นี้นางจะไปเที่ยวที่ไทย เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้เช้านางยอมอาบน้ำเย็นอีกรอบ กูก็ เออ ละกูล่ะ อีสัส ฉันจะไม่มีทางอาบน้ำเย็นในฤดูนี้เด็ดขาด no way! (แต่เอาจริงทำไมตอนฉันไปเข้าค่ายบนเขาตอนช่วงมหาลัยฉันถึงทนได้วะ 555)
เอาเป็นว่า ฉันตอนนั้นเลยแอบคิดจะไปเที่ยวตอนสุดสัปดาห์นี้เหมือนกัน 555 แต่ แม่ง ตอนนั้นน้ำตามันไหลออกมา คือเรื่องงานวิจัยก็มีปัญหา (เดี๋ยวค่อยเล่า) ละยังเจอเรื่องหอเฮ็งซวยนี้อีก โทรไปบ่นกับเพื่อนที่ไทยด้วยความเศร้าขั้นสุด สรุปสุดท้ายวันนี้เลยจอง hostel ออกมานอนหนึ่งคืน ราคา 300 กว่า แถว Taipei Main ไว้ซุกหัวนอนสักแปป อย่างน้อยคืนนี้กับเช้าพรุ่งนี้ก็จะได้อาบน้ำอุ่น กรี้ด ละวันนี้กว่าจะได้กินข้าวคือตอนบ่ายสี่โมง เออ จะบ้า
ตอนเย็น ๆ เจ้าของหอเหมือนจะเพิ่งเลิกงาน นางก็บอกว่ากำลังหาร้านติดตั้งที่ถูกกว่านี้อยู่ ละก็ถามว่าช่วงนี้มีใครอยู่ที่หอไหม ฉันก็รู้ละว่าเจ้าของหอนางคงไม่อยากมาดูช่างมาซ่อมเองหรอก คงใช้ให้ฉันมารับช่างที่บ้านอีกแล้ว จะบ้า แต่ฉันก็ เออ มีฉันคนเดียวนี่แหละที่อยู่บ้านช่วงนี้
อีกสักพักนางก็บอกว่า (ฉันว่านางน่าจะขี้เกียจหาร้านใหม่ละแหละ) บอกว่าคุยกับช่างคนเดิมละนะ บอกว่าให้นางมาเปลี่ยนเครื่องทำน้ำอุ่นให้ เสร็จแล้วให้ถามช่างเรื่องเลขบัญชี เดี๋ยวเจ้าของหอจะโอนให้ช่างโดยตรงเลย ฉันก็ เออ โอเค สุดท้ายเจ้าของหอบอกว่าแจ้งช่างเรียบร้อยละว่าให้มาซ่อม ฉันก็ถามว่ามาตอนไหน นางก็บอกว่าเดี๋ยวให้ช่างโทรมานัดกับฉัน ฉันก็แบบ แปป นี่บ้านกูหรอ แบบ นี่บ้านกูตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมกูรู้สึกว่าเหมือนกูรับจบทุกอย่าง 55555555555555555555
สุดท้ายก็เออ ได้ค่ะ เดะรอช่างโทรมา สรุปช่างโทรมาตอนทุ่มกว่า ก็เลยนัดเวลาไว้ให้มาพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง เออ เสาร์อาทิตย์นี้กูไม่ต้องไปเที่ยวละ กูอยู่บ้านได้แล้วนะ เอนจอย! จบมหกรรมบ้านบึ้มด้วยเครื่องทำน้ำอุ่น เดะพรุ่งนี้มาอัพเดทอีกทีนะคะ วันนี้ขอนอนก่อน กูจะบ้า อีสัส
ส่งท้าย เมื่อกี้บอกเจ้าของหอว่านัดช่างเรียบร้อยละนะ นางบอกว่า เออ ปัญหานี้แก้ได้เร็วจังเลยเนอะ ดีจัง มีคุณเป็นลูกบ้านนี่ดีจริง ๆ เลย ขอบคุณมากนะคะ เออ ค่ะ จริงค่ะ กูทำทุกอย่างให้แล้วค่ะ จะกรี้ด 5555555555555555555555555555
熱水器事件的結論
去年十二月的一個午夜，我正準備洗澡，要拿金屬花灑，結果被輕微電了一下。一開始我打算隔天早上再打電話叫師傅，但轉念一想：「哇，這也太冒險了吧。萬一室友上廁所的時候被電到怎麼辦？」於是，我半夜就打電話叫了師傅。幸好我的台灣朋友剛好在我家過夜，她幫我聯絡了師傅。聯絡完又打電話給房東，問維修價格是否合理。房東人很好半夜接了電話，說價格可以接受。師傅凌晨一點左右到了。原來是之前的安裝人員做了錯誤，把地線纏在水槽的金屬管道上了（說真的，我往來怎麼活下來的？！）。所以，他把那根地線接到了浴室電源插座的接地線上。其實我自己也能修，只是沒有工具而已… 最後，那天晚上我付了3000元──感覺被搶劫了！我是預付的。師傅最後說，這熱水器很舊了（2002年的）。如果房東能換，就該換。但我當時好像忘了跟房東說這件事…
兩個月以後 今天我睡過頭了，打算洗澡就趕快去學校。結果去洗澡的時候，發現水是冷的，非常冷。我當時很困惑。後來發現，熱水器的斷路器跳閘了。我試著把它重新合上，結果發現別的斷路器也自動跳閘了（浴室熱水器有兩個斷路器）。我當時就想：「天哪，這下可糟了！」於是我又給房東發了訊息，問熱水器的問題。她說：「好吧，你自己找個師傅來吧。」也讓我再次問師傅為什麼又壞了哈哈哈。所以我打電話叫了個師，但我記不清上次是打給哪一家的了。哈哈。所以我打了別的家。這次我得自己打電話了。而且水電工專詞我也不擅長。但我還是必要鼓起勇氣打了電話給師傅。他問出了什麼問題，「怎麼了？」他的語氣很嚴肅，像個陽剛直男，但我必須堅持，因為我的室友是美國人，不會說中文，而且別的台灣室友也回老家了。我只能自己來。我把所有事情都解釋了一遍。最後，師傅問，「在哪裡？」我說，「浦城街。」哪條街？我這輩子只見過一次「浦」這個字！我該怎麼告訴他是哪一個「浦」呢？哈哈哈哈哈 你們語言裡同音字也太多了吧！所以我告訴他，「浦城街，就是在師大附近的那條。」。總之，她下午1點左右到了，而我當時躺在那裡難受地哭泣。我為什麼會選這麼糟糕的房間哈哈哈哈哈哈？
師傅下午1點到了。等待的時候，我打掃了房間，做了些家務。最後，師傅告訴我裡面的加熱管壞了，需要更換。價格大約是8500！所以我讓他直接跟房東談。結果，房東也很震驚哈哈哈哈哈，她也跟師傅講價 結果是8000 …… 然後師傅繼續修理。最後說：「修不了。我們需要更換整個設備。」於是我又打了電話給房東。最後維修工說：「我們店裡只賣一種牌子的熱水器，耐用又持久，但是要28000元。你跟房東說吧。」我點點頭，告訴我的美國室友：「熱水器壞了，我們需要換整個熱水器。」他說早上就知道了，但還是洗了個冷水澡。天哪，你怎麼不告訴我？！哈哈哈哈 不過沒關係。他說這週末要去泰國，所以明天早上再洗個冷水澡也沒問題。我當時就想：「好吧，那我呢？!!! 我這季節不會洗冷水澡呢，絕對不會！」（不過說真的，我大學的時候去山里露營，為什麼能忍受得了冷水澡呢？哈哈哈） 反正，我其實也在偷偷琢磨這週末去旅行呢。但是，哎，就在那一刻，眼淚就止不住地流了下來。我的研究本來就出了點問題（之後再細說），再加上這糟糕的狀況，真是雪上加霜。我沮喪極了，打電話給在泰國的朋友傾訴。最後，我在台北車站附近訂了一間青年旅舍，住了一晚，花了300多台幣(很便宜)。就當是暫時睡覺的地方吧。至少今晚和明天早上能洗個熱水澡了！所以今天我下午四點才吃上飯。
晚上，房東好像剛下班。她說她正在找個便宜一點的安裝服務，問這個周末有沒有人住在家。我知道房東大概是不想親自來看師傅安裝，說不定又要我在家裡自己接他。不過我想，「反正最近只有我一個人在家」過了一會兒，她說（我覺得她大概是懶得去找別的店了），她已經聯繫過那師傅了，讓他來換熱水器。然後她要我問師傅的銀行帳號，讓她可以直接把錢轉給師傅。最後，房東說她已經通知那個師傅來了。我問他什麼時候來，她說他會打電話給我安排時間。我當時就想，「等等，這是我的房子嗎？什麼時候變成我的房子了？為什麼感覺所有事都是我一個人在操心？哈哈哈哈哈」最後，我說：「好吧，我等那個師傅打電話給喔。」他晚上7點左右打來了電話，所以我們約了他明天下午1點來。耶！這個週末不用出門了…
最後，我告訴房東我已經安排好師傅了。她說：「哇，問題解決得真快！太好了。能有你這樣的租客真是太好了。非常感謝！」 是的，真的。我為你做了一切哈哈哈哈哈